محمد حسين عقيلى خراسانى شيرازى
461
خلاصة الحكمة ( فارسى )
قسمتهاى لولهء گوارش و يا غدد منضم به لولهء گوارش كه از دهان با حالت تهوع خارج شود . مواد استفراغى . ( فرهنگ فارسى معين ) . قَيْلُولَة : ( ع . مص ) . نيم روزان خفتن . ( منتهى الارب ) . - خواب قيلوله : خواب نيمروز . خواب قبل از ظهر . - وقت قيلوله : وقت خواب قيلوله يعنى قبل از ظهر . « ك » كارِه : ( ا ) . پشتواره . ( فرهنگ جهانگيرى ) . پشتواره است و آن بسته اى باشد كوچك از هيزم و علف و غيره كه بر پشت بندند . ( برهان ) . نسج عنكبوت . كارتُنَك . كارِه : ( ص نسبى ) . هر چيز كارآمد و لايق و قابل كار و كسى كه از وى كار آيد . منصوب . صاحب منصب و مقام . ( ناظم الاطباء ) . مؤثر . شاغل مقامى . داراى شغلى . به كار مشغول . در تركيب آيد و صفت فاعلى سازد همچون ستمكاره . هر كاره . همه كاره . هيچكاره . ( فرهنگ معين ) . عامل و فاعل ( عمل خوب و بد ) . كارِه : ( ا ) . اسم هندى مطبوخات مسهله و منضجه است . ( فهرست مخزن الادويه ) . ر . ك - : كارهه . كارِه : ( ع . ص ) . ناپسند دارنده . ( آنندراج ) . كراهت دارنده و ناخوش و ناپسند . ( ناظم الاطباء ) . مقابل مكروه . مشمئز . كاسِر : ( ع . ص ) . شكننده . ( آنندراج ) . ج كُسّر . ( منتهى الارب ) . ( ناظم الاطباء ) . قاطع . دردى است كه صاحبش آن عضو را پندارد كه مىشكند . ( شرح نصاب ) . ( غياث ) . ( آنندراج ) . يكى از پانزده درد كه در عربى نام مخصوص دارند . ر . ك - : « مكسر » . كافِل : ( ع . ص ) . عائل . پذيرفتار . پذيرنده . پذيرندهء تعهد و تيمار كسى و آن كه چيزى نخورد و پياپى روزه دارد و روزه ها را به هم متصل سازد و آن كه با خود پيمان بندد كه در روزه سخن نگويد و حرفى بر زبان نياورد . ( ناظم الاطباء ) . كامِنَة : ( ع . ص ) . مؤنث كامن . ( ناظم الاطباء ) . كاهِل : ( ع . ا ) . قسمت بالاى پشت بدن كه گردن بدان پيوندد و آن ثلث بالاى ستون فقرات است و در آن شش مهره است . يا ميان دو كتف يا پيوندگاه گردن در پشت . . . ج كواهل . ( اقرب الموارد ) . ( ص ) . مرد كهل گرديده يعنى سياه و سپيد موى شده . ( منتهى الارب ) . كاهِل : ( ص ) . تن آسان . تن پرور . تنبل . سست . ( غياث ) . كِتْفَين : ( ع . ا ) . تثنية كتف . دو كتف . دو شانه .